به به چه می کنه این حافظ.....ایول ایول......نیت میکنی واسه........جواب عشقولی بهت میده "دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم/ نقشی به یاد خط تو بر آب می زدم/ابروی یار در نظر و خرقه سوخته/ جامی به یاد گوشه ی محراب می زدم...........".به قول دوستان این فال معنی ش اینه که من حتما دانشگاه صنعتی شریف قبول میشم....هر هر هر هر.........مهرگان هم تمام عشقش رو تقدیم به کارتی میکنه که مدرسه شون بهشون داده.........کارت همیار پلیس......ای بابا بچه ها هم واسه خودشون عالمی دارن ها..........ای جوونی کجایی که گمت کردم........این روزا سعی میکنم برم جلوی آینه و کر کر به خودم بخندم.........خیلی احمقانه ست ولی دیگران توصیه میکنن که این کار روحیه ی مضاعف به آدم میده.........آخه من نمیدونم این دلقک بازیا کجاش روحیه میده؟به جای این احمق بازیا میرم سراغ مجله ی چلچراغ و یه کم هر هر میکنم یه کم کر کر میکنم........بعد میرم سراغ درسام بعد یه کم با تلفن ور میرم وقتی میبینم هیچ خبری نیست یه "ایش ش"میگم و میرم در یخچال و باز می کنم یه چیزی کوفت میکنم و میام پیش کامی.....به به به به ......چه برنامه ریزی باحااالی ..........شما ان شا الله حتما امسال یکی از 10 نفر اول بچس کنکوری هستین که وارد دانشگاه های برتر ایران می شین.........امروز آلبوم عکس های قدیمی رو باز می کنم ...گریه می کنم ........گریه میکنم.........بازم گریه میکنم...برای خودم برای عزیز ترین دوستم که الان اینجا نیست.اون رفت و خاطرات و یادگاری هاشو واسه من گذاشت.....جمعه ها طبق وصیتش میرم و براش هری پاتر میخونم........آره........چیز زیاد عجیبی نیست ...خنده دار هم نیست.......وظیفه ی منه........به هر حال 5-6 سال رفیق بودیم .هم کلاس بودیم....همدم بودیم........وای خدا الان اون کجاست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟روحش الان دیگه جدا شده.....چون چهلمین روز بعد از مرگش همین یه هفته پیش بود........و چقدر بده وقتی که به دیگران نیاز داری اونا تو رو تو حساس ترین لحظات زندگی تنها می ذارن ......نه بد نیست.........افتضاحه........نه نه......تاسف آوره...نا مردیه بی مرایه......از نظر من که چندش آوره.....به هر حال قربون خدا برم که باز پیشم بود.......خدا اگه تو نبودی من چی کار می کردم؟اصلا بودم؟می تونستم باشم؟دینگ دینگ................میرم در و باز کنم که یهوووووووووووووو وای آرتمیس با اون قیافه ی ضایع ش پشت دره....دیگه همه ی غصه ها فراموش می شه..میشینم با آرتمیس درد دل می کنم یه کم در باره ی بعضیا غیبت میکنیم تا روزمون شب بشه........خدا خوب موقعی رسوندش.........البته نا گفته نماند که آرتمیس داره از حسادت می ترکه چون من تصنیف تصویری دارم ولی اون نداره اونم از گروه 3 تفنگ دار......هر هر هر هر کر کر کر کر........میرم ناهار می خورم به آرتمیس میگم خبرایی که داره واستون تعریف کنه....قربونتوووووون.فعلا بای...

اقرار می کنم که امروز با همه ی مشکلاتش حالم از بقیه ی روزا بهتره.دیروز رفتم اداره ی پست تا بسته ی برگشت خورده ی عمو رو بگیرم آخه کتاب جدیدش چاپ شده و ایشون هم لطف کردن و کتاب جدیدشونو واسمون پستیدن.اسم کتاب "گرگ ها و آدم ها"ست .خودم تا نیمه های کتاب خوندم و تا اونجا هم خوشم اومد حالا بذار ببینم از بقیه ی کتاب هم خوشم میاد یا نه.......کتاب از"نشر دعوت"هست اسم نویسنده هم آقای "محمد نیکو بیان"هست .اگه کسی مایل به خوندن کتابه منتظر نباشه تا من بهش کتابو قرض بدم.اگه مایلید خودتون برید بخرید ...ایش ش ش ش ش.پشت جلد کتاب رو براتون می خونم... "انسان امروز در پرتو دانش به پیشرفتهای شگفت انگیزی دست یافته و نا شناخته های بسیاری را کشف کرده است ولی آنچه را گم کرده هویت انسانی خویش است!او کیمیایی را دارد از دست می دهد که حیات و اصالت او به آن وابسته است و آن کیمیا چیزی جز (محبت و عشق) نیست..."

سلام سلام سلااااااااااااااااااااااااااااااام..............خیلی وقته که منتظر یه آپ قلنبم..........مردم بابا.......چقدر دیگه درس بخونم؟ایش ش ش ش .............شبا که اصلا خواب ندارم اصلا نمی دونم چه اتفاقی قراره بیفته.....نه میتونم درس بخونم نه میتونم به یه موضوع فکر کنم......فقط تا صبح به پوسترام خیره می شم احساس می کنم یه اتفاقی قراره بیفته و من باید منتظرش باشم...........دیگه کتاب هم نمی تونم بخونم........گیر کردم بین زمین و آسمون نمی دونم چه غلطی باید کنم..........دیروز بعد از ظهر هم تو باشگاه با یکی دعوام شد...اصلا نفهمیدم چی شد تو رختکن مشغول بیدیم که یهو دیدم یکی اومد طرفم........نوچه هاشم باهاش بودن.دیدم زل زده به من.....گفتم میتونم مشکلتونو حل کنم؟آخه خیلی ستم نیگا میکرد....با خودم گفتم الانه که هجوم بیاره......گفت:آره....مشکلم تویی.....برو بمیر........دیگه با فلانی نبینمتااااااااااا؟من نصفه بند کفشمو بسته بودم که خشکم زد........گفتم چی؟نمدیرم کیمدی؟خندم گرفته بود.....آخه یارو منو اشتب گرفته بود...چون یه موضوع اینجوری قبلا پیش اومده بود که خدارو شکر حل شد یارو فهمید خیلی اشتب گرفته.........خلاصه گفتم ببین من این روزا اصلا اصصاب مصصاب نرمااااااااااا؟!بیا برو کنار از تمرینام عقب موندم...یهو شونه هامو گرفت نگهم داشت گفت:منم اصلا از تو خوشم نمیاد فقط بگو حرفامو فهمیدی یا نه؟گفتم ببین روانی من اصلا حرفاتو نمی فهمم لطف کن با لهجه حرف بزن اینقدرم شر و ور نکن ..بعدم دستاشو با ضرب از رو شونه هام کنار زدم.......خلاصه نچه هاشم یه کم قار قار کردن .........همه هم داشتن مارو نیگا می کردن.منم جوش آورده بودم ....گفتم جوجه خروس(آخه موهاش عین خروس بود......چقدرم اس بود آخه این مدل مو دیگه قدیمی شده) اشتب گرفتی حالا هم منو عصبانی نکن چون من خیلی قاتیم 3 بار هم بابامو کشتم یه کاری نکن طوری بترکونمت که وقتی رفتی خونه نشناسنتااااا؟!ولی بازم حرف خودشو می زد......هر چی تو گوشش یاسین میخوندی عین خر هیچی حالیش نمی شد خلاصه دیگه آمپرم...........آره دیگه چشت روز بد نبینه خواهر دیگه واسم اصصاب مصصاب نذاشت ....نفهمیدم چی شد فقط دیدم دستمو محکم دور گلوش دارم فشار میدم..وحشی حیوون با ناخونای بلندش چنگم زد.....منم مچشو گرفتمو ناخونشو برگردوندم یکیشو شیکوندم میخواستم همچین بزنم تو اون دهنش.....که یهو ملت اومدن جممون کردن......داشت جیغ و داد می کرد فحشم می داد ......ولی این وسط دلم خنک شد .از اونجایی که با مسئول باشگاه رفیقم گفتم این یارو هم اشتباه گرفته مثه اون دیوونه......اونم داشت دختره رو آروم میکرد و بهش می گفت که یه بار دیگه هم این مشکل پیش اومده.....منم بهش نیش خند زدمو رفتم پیش بچس خودمون.......سوده رفیقم اومد طرفم و خندید گفت ای ول خوشم اومد .این دیوونه هم مثه قبلی اشتبت گرفته بود؟گفتم سوده اصلا حوصلتو ندارما؟یه چیز بت میگم خودتو بکشی ها؟ دیگه دیروز اصلا حس هیچی رو نداشتم سوده بنده خدا هم تا خونه رسوندم..من اگه بدونم این بی همه چیز که اینقدر شبیه منه کیه که دیگه زنده ش نمی ذارم اه ه ه ه ه ه...........

اگه حوصله ی خوندن مشکلات شخصی و یاوه هامو ندارین پس لطفا اهمیتی به این متن ندین ..چون سر درد میاره............... سلام.........نمی دونم چی بگم از کجا بگم چه جوری بگم اصلا مگه نیازه که چیزی بگم؟؟؟؟؟؟..................شاید تو می گی آره......ولی اون یکی اهمیت نمی ده و می گه ...خب....نه...............راستش منم زیاد اهمیتی نمیدم .....چون احساس می کنم از بازگو کردن روزهایی که نبودم سر درد وحشتناک همیشگی به سراغم میاد..............بهتره با هم رو راست باشیم........چند وقتی می شه که آرتمیس مشکلی پیدا کرده و با خودش درگیری داره........قابل توجه بعضی ها باشه که من به قدری تو گوش این بشر یاسین خوندم که کف کردم.........اگر هم بعضی ها موفق به دیدن این آپ نمی باشند لطفا بعضی های دیگه................منظور (زوالخمار)عزیز و گرامی می باشد.......لطف کنن و بگن ....:اقا جون هیمان کف کرد از بس تو گوش این خر(البته دور از جونش)یاسین خوند.......به هر حال گویا دیگه مشکلش از نظر روحی روانی درست شد و قراره تا یک سال دیگه موش و گربه بازی در بیاره.............به هر حال فکر کنم الان این وسط منم که واقعا (شیزوفرنیم)اووت کرده..........به خدا دیگه نمی دونم چه غلطی کنم.......فحشام ته کشیده.....کل هیکل هم که فلج شده (خودم که پیری زود رس رو تشخیص دادم ) این قلبه هم که هر وقت بخواد تاپ و توپ می کنه هر وقت هم که حوصله نداشته باشه می ره مرخصی...............من که اهمیتی نمی دم..........آدما باید به هر حال به شیرینی زندگی عادت کنن دیگه نه؟؟؟؟؟؟این زندگی ما هم (خود بنده رو عرض کردم) که این قذه شیرین شده که دیگه دلتو می زنه.....شایدم خودمون شکرشو بیش از اندازه زیاد کردیم..............اینم یکی از محاسن پر جذبه ی زندگیه که وقتی چشماتو با صدای قار قار کلاغای خوش سیما که الان دیگه جای جوجه گنجیشکای تازه پر در آورده رو گرفتن باز می کنی .............بعد میگی:خب بابا سخت نگیر..مگه چیه ؟کلاغه دیگه............تا اینجا که خیلی عسل بود .....حلا اینجا رو گوش کن.......از روی تختت بلند می شی.....یه نیم خیز می ری زیر تخت تا هم زبون سالهای بچگی تو پیدا کنی.تا ببینی امروز چه اتفاقاتی سر راهت نشون میده..............البته قبل از اینکه از توی پارچه ی قرمز ابریشمی ش در بیاریش یه کم سرتو با کشش چند خمیازه می خارونی و بعد از شستن دست و صورتتون والبته قبلش کمی هم (اهم)پارچه رو باز می کنی .با لبخند ملیح همیشگی که همیشه همراهتونه کارتهای تاروت کبیر رو از توی پارچه در میارین و خطاب بهشون می گین :سلام صبح بخیر ابله کوچولوی من ..............(البته چون کلید ابله رو همیشه روی کارتها می ذارم این طوری بهش سلام می کنم.....)بعد هم بعد از گفتن بسم الله به تک تک کارتها نگاه میکنم و تو دلم باهاشون حرف می رنم.............بعد هم بر می زنم و خواستمو ازشون می خوام.........یعنی می گم.....دوستان عزیزم....بهم بگین آره یا نه؟امروز آره یا نه..........................ای خدا ...بعد هم تو دلم میگم....آره.....آره....آره......تورو خدا امروز دیگه آره بیاد.................ولی بازم کلید (درویش)رو میده............یعنی 60 درصد نه 40 درصد آره....................اوه با این حساب روز 31 بعد از اون ماجرا هم با نه شروع می شه..............یعنی خواسته ت امروزم اجابت نمی شه..............ولی توی این 31 روز حتی اه هم به کارتها نگفتم.چون با این حساب به خاطر بی احترامی ای که در حقشون می کردم حتما یه بلایی سرم نازل می شد...............بله اینم گوشه ی دیگه ای از شیرینی زندگی..............میری طرف آشپزخونه که یه چیزی کوفت کنی....که یهو یادت می افته..........ای بابا بچه مگه روزه نیستی؟؟؟؟خب یه کار دیگه می کنیم تا شیرینی لحظات قبل جبران بشه..............یه نیگا به دکوراسیون اتاقت می کنی می بینی چقدر تکراری شده...........خب بهتره دیگه به جای رنگ زرد رنگ قرمز رو توی مقوا بزنی و بزنی بالای تختت تا این جوری چشمات بیشتر خیره بشه و بفهمی که چقدر آرزوهات زیادن و چقدر به چیزای پست وابسته ای ..........آخه کی گفته فرمز رنگ اشتیاقه؟نه بابا اینجوریام که می گن نیست............قرمز رو با یه مربع بالای تختم نشون می دم که بگم اشتیاقم به این دنیا روز به روز کمتر می شه................................واااااااااااای حالا با این یکی تیکه حال کن تا ببینم بازم حرفی ته گلوم می مونه که براتون بگم یا نه.............................................الان دارم یه سانگ باحال از رپری باحال که اسمش (اسمیته)گوش می دم ....................می دونی چی می گه؟من که کل آهنگ رو حفظم پس اگه بخونه و بره من بازم بلدشم.................گوش کن ببین چی می گه :"عاشق نیستی نمی دونی دردم چیه/ تو این دنیا نمی دونم مرحم کیه؟/ مزد این همه خوبی آره حتما اینه/ سردیه نبودنت آره جز هفت سینه/ مثه ابرا چرا آخه چشمام باشه خدا؟بگو سردیه دستام آخه تا کی؟/ خدا سزای من این همه تنهایی نیست/ شده نمره ی من توی تنهایی بیست..........."دیگه بقیه ش به درد شما نمیخوره....................برید واسه خودتون ول بچرخید تا افطار بشه.........وای چه زود گذشت..............داغون شدم.....تاروت عزیزم پس کی بله ی صد در صدو بهم می دی؟بازم تنها باید افطار کرد....البته یادمه هیچ وقت تنهایی هیچی از گلوم پایین نمی رفت ........ولی گذشت زمان آدمارو طوری تغییر می ده که حتا خود گذشته شون رو هم نمی شناسن.....................دیگه بیشتر از این نمی دونم چه جوری عسلی زندگی رو براتون شفاف سازی کنم؟؟؟..................(این بخشی از خاطرات خیلی وقت پیشم بود)

عطیه ی برتر(1991)رساله ای درباره ی عشق

راستش اون مطالبی که خوندین گوشه ای از گریه های ساکت ما بود که خیلی ناگهانی تصمیم گرفتیم اونارو تو یه همچین جایی که معلوم نیست مخاطبانش کیا هستن نقل کنیم.....شما می تونید به همون راحتی که با فرشته ی نگهبانتون در 3 سالگی صحبت می کردین با ما هم صحبت بشین.......چون ما هم واقعا گاهی به یه فرشته ی نگهبان نیاز داریم....هر چند که دیگه فرشته ی نگهبان از 3 سالگی ما رو به حال خودمون رها کرده.........

امیدواریم بتونیم به نیاز های شما عزیزان پاسخ هایی را که انتظارش را دارید بدهیم..............راستش ما اکثر کتابها و اثار هنرمندان بزرگ این کره ی خاکی رو از نظر گذروندیم و خوشحال می شیم که شما رو هم با تجربه های کممون اشنا کنیم.در اینده ای نزدیک به در خواست های شما در مورد موضوعاتی که از ان مطلع هستیم پاسخ خواهیم داد......نگران موضوعش نباشید ما از هنر گرفته تا تخیل وحقیقت وزیبایی و زشتی و آب و ماهی و خاک وگل و فرشته و ادمیزاد و........................برای دل شما خواهیم نوشت...................

منتظر حرف هایتان در حیاط خلوت دل همایه تان هستیم